Nieuws

Leeft er eigenlijk iets op een groen dak? Dr. Eva Drukker zocht het uit, en het antwoord is volmondig ja. Stond Eva op vrijdag 19 september nog als gastspreker op ons Rooftop Symposium; op 30 oktober 2026 promoveerde ze aan Wageningen University & Research af op BiodiverCity: Succession of Green Roof Ecosystems. 

Wij zijn trots dat we hieraan mochten bijdragen. Via het RESILIO-project in Amsterdam leverden we de daken waarop een groot deel van haar onderzoek plaatsvond.

Van stage tot proefschrift

Het begon in 2018 met een stage. Eva zette vallen uit op 21 groene daken in Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Wageningen. Ze vond bijen, wespen, vlinders en zelfs sprinkhanen, tot 70 meter boven straatniveau. Ze ontdekte ook een sluipwesp die nog nooit eerder in Nederland was waargenomen. Haar conclusie: groene daken zijn geen steriele groene matjes, maar echte ecosystemen.

Niet elk dak is gelijk

Eva onderscheidt drie typen daken: sedumdaken, natuurdaken en daktuinen. Sedumdaken zijn een prima begin, maar bieden insecten weinig. Natuurdaken en daktuinen kunnen veel complexere voedselwebben herbergen. Bloemen maken het grote verschil. Eva en haar team telden 1.199 bestuivers van 94 soorten, waaronder 43 soorten bijen, 24 soorten zweefvliegen en zes soorten die zeldzaam zijn in Nederland. Hoogte telt ook mee: bijen komen minder op hoge daken, terwijl vlinders en zweefvliegen daar minder last van hebben.

Drie jaar meekijken op Amsterdamse daken

Op de nieuw aangelegde, blauwgroene daken van RESILIO volgde Eva drie jaar lang hoe het leven zich ontwikkelt, van bodem tot bloem. Wat bleek:

• De eerste bewoners zijn vliegers en zwevers: bladluizen, cicaden, kleine vliegjes en spinnen die meeliften op de wind.
• Na het eerste jaar komen de specialisten, aangetrokken door specifieke planten. Rovers en sluipwespen zijn er verrassend snel bij.
• Water verandert alles. Op daken met irrigatie groeide de sedum uit tot een kruidenrijke vegetatie, met veel planten die spontaan uit de stad aanwaaiden. In het tweede jaar was meer dan de helft van de plantensoorten een spontane gast.
• Ook onder de grond gebeurt van alles: het bodemleven ontwikkelde zich snel, met opvallend veel roofaaltjes.

Wat betekent dit voor jouw dak?

De belangrijkste les: zorg voor een goede start en laat de natuur daarna haar gang gaan. Eva’s tips:

• Kies voor een dikkere substraatlaag. Kan dat niet, dan kan waterberging (blauwgroen dak) een deel compenseren.
• Combineer sedum met bloeiende kruiden en vlinderbloemigen.
• Benut de eerste één tot drie jaar. Tijdelijke irrigatie, variatie in het substraat en vroegbloeiers geven het dakleven een vliegende start.
• Durf wilder te denken. Een dak hoeft niet strak en aangeharkt te zijn. Zoals Eva het zegt: wild is the new sexy.

En nu?

Groene daken zijn levende, veranderende systemen. Er valt nog veel te ontdekken, en langdurige monitoring blijft nodig. Eén ding is wel duidelijk: elk dak dat we vergroenen, telt mee voor de biodiversiteit in de stad. Dus: op naar meer daken, meer bloemen en meer leven!

Lees hier het volledige proefschrift.